← Reen al O

PIV 2020 · 11502

★ost/o

ost/o
Malmola organo de la vertebruloj, precipe konsistanta el konektivo (osta histo) riĉa je kalciaj saloj, k kiu estas elemento de la skeleto: femurosto, nazosto; fluto, kiun li eltranĉis el ŝafa osto Z; rompi al si la oston de la femuro; per ostoj k tendenoj Vi min plektis X; ilia haŭto alpendiĝis al iliaj ostoj X (pro malsatego); li ne faros maljunajn ostojn (li frutempe mortos); (aparte, tiuj pecoj restantaj post la putrado) oni elĵetos el iliaj tomboj la ostojn de la reĝoj X.
Substanco de osto 1, konsistanta el kolagenaj fibroj ĉirkaŭitaj de mukopolisakaridoj impregnitaj de kalciaj saloj: ĵetkuboj, bidoj el osto. Sin. ostosubstanco
Tiu parto de la homa korpo, rigardata kiel la plej fortika k intima: jen estas li proprakorpe kun karno k ostoj Z; k la homo diris: Jen nun ŝi estas osto el miaj ostoj k karno el mia karno X; ĉiuj miaj ostoj eksentis timon X; malsekigita ĝis la ostoj.
🍴 Tiu parto, rigardata kiel kuiraĵo: oston ili ne rompu en ĝi X (la Paska ŝafido: tabuo de la medolo); por malfrua gasto restas nur osto Z; li havis viandon, mi havis nur oston Z; osto de disputo (inter hundoj; f); ĝi fariĝis por mi osto en la gorĝo Z (ĝenaĵo ne eliminebla).
osta
Rilata al ostoj: osta malsano, rompitaĵo; osta histo (konsistanta el ostaj ĉeloj k ostosubstanco).
Konsistanta el osto: ostaj kastanjetoj; osta gluo, karbo, oleo, nigro.
Kovrita de malmulto da karno: lamulino kaptis min per osta mano Z; kava, osta vizaĝo.
ostaro. La skeleto, rigardata kiel la ĉarpentaĵo de la korpo.
osteca. Prezentanta la aspekton de osto(j): osteca plasto; ostecaj fingroj.
ostejo 🏠 Konstruo, kie oni amaskonservis la ostojn de mortintoj, por liberigi lokojn en la tombejo.
ostero. Splito de rompita osto.
osteto
Malgranda osto: la orelaj ostetoj.
Ludostoj.
ostiĝi. Iĝi osto (pp kartilagaj histoj aŭ konektivoj).
ostito Inflamo de osto(j). ostomedolito.
ostalgio Ostaj doloroj.
ostektomio Kirurgia fortranĉo de osto.
ostogena Produktanta oston.
ostogenezo. Formiĝo k evoluo de la osta histo.
ostino (ark.) Proteina parto de la ostosubstanco.
ostologio. La parto de la anatomio, koncernanta la ostojn.
ostomo Tumoro el osta histo.
ostopatio Ĉiu osta afekcio.
ostosubstanco. Osto 2.
ostotomio Kirurgia tranĉo de osto.
ĝisostulo. Ŝerca alnomo de iu severe fidela al iu doktrino ks, i.a. de E-isto plej fidela al la Fundamento k al Zamenhof.
balenosto. Barto.
elefantosto = eburo.
fiŝosto. Osto de fiŝo, ofte maldika, fleksebla k pinta.
ludostoj
 Z Ĵetkuboj.
Ostetoj, el ŝafa piedo, kiujn oni ĵetas supren k penas kolekti, kiel eble plej multajn, sur la mandorson.
ŝlosilosto. Klaviklo.
vangosto. Zigomo.