medol⁴o

1 ❤ (medulla) Pulpeca mola substanco, pli-malpli grasa, pli-malpli sangabunda, entenata en ĉiuj kavoj de la osta histo: ruĝa medolo de feto k infano, flava medolo de maturulo, griza medolo de maljunulo; (f) havi medolon en la ostoj ^Z (esti energia k kuraĝa); tiri la medolon (kernan esencon, plejan gravaĵon) de iu teorio, verko. ☞ kerno, suko.

2 (evi) = mjelo.

3 Interna parto de organo, kontraste al ĝia kortiko: medola substanco de la surrena glando.

4 🍁 a) (pp vaskulplantoj) La centra, mola, parenkima parto de tigo aŭ de radiko, ĉirkaŭita de cilindro el vaskulfaskoj: la spongeca medolo de sambuko; medola radio. b) (pp algoj k likenoj) La interna parto, ĝenerale maldensa, de organo, kontraste al ĝia kortiko.