← Reen al A

PIV · 1240

asimil²i

asimil2i (tr)
(pp vivulo) Transformi al sia substanco alian sorbitan substancon: nutraĵoj estas unue digestitaj, poste asimilitaj.
Parte aŭ tute malaperigi per asimilo al la organismo ion gasan, likvan aŭ solidan, kio normale ne devus troviĝi en ĝi. digesti, sorbi.
(pp magmo) Fandi k proprigi al si la ĉirkaŭajn petrojn.
Alproprigi al sia menso ideojn aŭ sciojn: ili tute ne kapablis asimili matematikon; mi parkeris la regulojn, sed ilin ja ne asimilis.
Anigi al si fremdajn homgrupojn: la Romanoj sukcesis asimili multajn venkitajn gentojn. aneksi.
Λ Anstataŭigi parolsonon per alia sono, kiu pli similas al la apuda sono: iuj parolantoj asimilas n al m antaŭ b.
asimilo, asimilado. Ago de iu, kiu asimilas: la asimilado de la grasoj; asimilado de novaj scioj; asimilado estigas lokajn modifojn en la kemia konsisto de magmo.
asimilebla. Tia, ke ĝi povas esti asimilita: facile asimilebla nutraĵo; asimileblaj materialoj (enplantitaj en la organismon por refasoni difektitajn organojn, uzataj i.a. en la makzelo-facia ortopedio k kirurgio).
asimiliĝi. Iĝi asimilita: malgraŭ ĉiuj penoj asimiliĝi kun la ĉirkaŭantaj popoloj, la Hebreoj ĉiam prezentas tute apartan popolon Z; ju pli la homoj komunikiĝados sur neŭtrale-lingva fundamento, des pli rapide ili ankaŭ en rilato religia interasimiliĝos Z.
malasimili
Elimini el sia korpo proprajn substancojn.
Λ Modifi aŭ malaperigi parolsonon, kiu tro similas alian apudan sonon.