← Reen al P

PIV · 12464

poezi¹o

poezi1o
Arto komuniki emociojn per la muziko de la parolo, obeante iajn metrikajn regulojn: dediĉi sin al la poezio; en poezio oni ofte elizias la «o» de la substantivo.
Ĉiu el la ĝenroj, en kiu esprimiĝas tiu arto: la lirika, epika poezio; la E-a poezio.
Beleco, elvokoforto de la ideoj, bildoj k stilo, sendepende de la metrika formo: ŝiaj leteroj estas plenaj de poezio.
(ark.) = poeziaĵo: mia poezio «Preĝo sub la verda standardo» Z.  poeto.
poezia
Rilata al poezio: poezia verko, libro; poezia licenco; la poezia arto.
Havanta la ecojn de la poezio, krom la formo: poezia prozo; (f) poezia temo, pentraĵo; Elizeo, poezia mondo! Z.
poeziaĵo. Versa peco, ne tre longa: sidi ĉe si k verki poeziaĵojn! Z. poemo.
poezieco. Eco de tio, kio postulus poezian esprimiĝon: ŝi profundiĝis ne en la poeziecon de la bildo, sed en la teknikon de la plenumo Z; la poezieco de pejzaĝo, de finiĝanta amo.
senpoezia. Proza, triviala, senreliefa.