PIV 2026 · Artikolo 13910

★saturi

Litero S★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 6
  1. saturad/o
  2. saturec/o
  3. saturiĝ/i
  4. saturil/o
  5. saturit/a
  6. supersaturi
★ saturi tr
1 solvi substancon en iu likvo, ĝis tiu ĉi ne povas solvi pli: la akvoj de la rivero estas tiel saturitaj de mineralaj kaj organikaj restaĵoj, ke ilia koloro fariĝas bruna B ➞ saturpunkto.
2 kiel eble plej plenigi ion per io konkreta: liaj ostoj estas saturitaj de medolo MT oni ne povis saturi la soifantajn kreskaĵojn B oni fendis la ŝtonegojn per kojnoj, saturitaj de akvo B freŝa vento, saturita per odoro de floroj B
3 (figurasence) kiel eble plej plenigi ion per io abstrakta: atmosfero, saturita de intergenta malpaco Z la lando, saturita de troo da vivo, kun reĝa malavareco ĵetas verdaĵon kaj florojn B la tuta letero estas saturita de vera kristana sento B ➞ satigi.
saturado agado aŭ efiko de iu aŭ io saturanta: la saturado de la urbaj atmosferoj per venenaj gasoj de aŭtoj
satureco FIZI
1 limkondiĉo, al kiu la stato de solvaĵo celas, kiam oni daŭre aldonas la solvotan substancon.
2 limkondiĉo, al kiu la stato de feromagneta korpo celas, kiam la magneta kampo kreskas senfine.
saturiĝi iĝi saturita. ➞ saturiĝa punkto.
saturilo ilo el pora substanco, uzata por saturi per akvovaporo aeron de ĉambro hejtata per centra hejtilo.
saturita atinginta staton de saturiĝo: saturita acido B saturita sukersolvaĵo
supersaturi
1 enmeti en solvaĵon pli grandan kvanton da solvota substanco, ol kiom akordiĝas kun la ekvilibra stato: supersaturita solvaĵo
2 (figurasence) satigi iun ĝis naŭzo: ni estas supersaturitaj de perforto en la filmoj