← Reen al S

PIV · 13968

★sekc/i

sekc/i (tr)
Tranĉi anatomian elementon: sekci tendenon, sekci arterion inter du ligaturoj; (f) sekci la vortojn en morfemojn.
Havi komunan punkton kun; tranĉi: en la eŭklida geometrio du paraleloj ne sekcas unu la alian.
sekco. Ago sekci k ties rezulto, pli speciale:
🏠 Bildo, kiu prezentas la internon de objekto aŭ de anatomia elemento, desegnante ĝin tia, kia ĝi aperus, se oni tranĉus ĝin laŭ ia ebeno: sekco de la katedralo perpendikla al la transepto; transversa, laŭlonga sekco de fervoja trako; horizontala, vertikala laŭlonga, vertikala flanka sekco de konstruaĵo; sekcoj de cerebelo (fruntala, sagitala).
Desegno de la sekco de terenoj laŭ ebeno ĝenerale vertikala: geologia sekco. profilo.
(pp bildigo) Dekstra inverso de la bildigo, ofte kun certaj kromaj ecoj.
sekcado. Agado de iu, kiu sekcas.
sekcaĵo. Maldika tranĉaĵo el materialo permikroskope esplorota k studota: sekcaĵo de organo, de petro.  mikrotomo.
sekcanto Rekto sekcanta donitan figuron.
sekcilo. Skalpelo aŭ simila ilo.
desekci. Tute aŭ parte forpreni organon per sekcado: desekci tumoron.
dissekci. Esplore distranĉi homan aŭ bestan korpon: dissekci feton, kadavron de venenmortinto.
dissekcado. Ago de iu, kiu dissekcas: la dissekcado estis longatempe malpermesita de la katolika eklezio.
dissekcejo. Speciala ĉambro en hospitalo aŭ medicina fakultato, en kiu la studentoj lernas la dissekcadon de kadavroj. anatomo.
dissekcisto Specialisto pri dissekcado.
dusekci. Duonigi: dusekcanto de angulo. Sin. bisekci.
intersekci. Reciproke sekci unu la alian: du ebenoj sin intersekcas; (f) ĉe la intersekco de du vojoj.
vivosekco Vivisekcio.