PIV · 14245
★sincer/a
★sincer/a
1 Aganta k parolanta sen mensogo k ŝajnigo, en plena akordo kun siaj sentoj k opinioj: por esti tute sincera, mi devas diri ke […]; (f) skribi sub pli-malpli sincera masko K.
2 Farata, dirata aŭ sentata sen mensogo k ŝajnigo: sincera amo al Dio Z; lia ĝisnuna agado, kvankam mi ne povis ĝin aprobi, estis tamen tre honesta k sincera Z; mi sendas al vi miajn sincerajn bondezirojn Z, kondolencojn Z.
sincere. En sincera maniero: pri tio ĉi mi estas sincere k forte konvinkita Z; mi deziras al vi sincere la plej bonan sukceson Z; se ili ĝin ne aprobas, aŭ aprobas ĝin ne tute sincere Z.
sincereco. Eco de iu, io sincera: la sincereco de lia ofero estas ekster dubo.