PIV 2026 · Artikolo 14561

★sorto

Litero S★ Fundamenta

★ sorto
1 nekonata forto, imagata kiel supernatura, rigardata kiel havanta kapricojn, kaj al kiu oni emas atribui la okazaĵojn, kies kaŭzon oni ne konas: la sorto komencis esti por mi pli favora Z bone tiu sidas, al kiu la sorto ridas Z per ironio de la sorto se decidos la sorto, helpos nenia forto Z de la tero la sorto ĵetis lin sur la maron Z ĝi estis peza bato de la sorto Z ŝin tuŝis la malmola mano de la sorto Z ➞ destino, fatalo, fortuno, hazardo, sortobato, sortodiveni, sortoŝanĝo, sortoturno.
2 antaŭfiksita aparta destino de iu: neniu evitos sian sorton B esti kontenta je sia sorto B mizera sorto atendas vin B mi demandis ŝin, ĉu ŝi volas ligi kun mi sian sorton Z li submetis sin al sia sorto Z ŝi sciis la sorton de ĉiuj Z lia sorto estis sperti malsaton Z kiel malegale estas dividitaj la sortoj en ĉi tiu mondo! Z antaŭdiri ies sorton
3 tio, kio devas okazi pri iu afero: se la sorto de nia afero estos ligita kun unu homo, ĝi estos ĉiam en danĝero Z gravega demando, kiu koncernas la tutan sorton de la afero Z provi la sorton de l’ batalo B ĉiu opinias, ke li povas direkti la sorton de la lingvo laŭ sia kompreno Z
samsortano iu, kiu havas sorton komunan kun alia(j): ili estas samsortanoj, same turmentitaj, same prirabitaj SEn la plej persista flirtemo de virseksa samsortano ne povis ŝin forlogi de la lecionoj FSz Sin. samsortulo.
samsortulo samsortano: la besto kaj mi estis samsortuloj HBu troviĝas samsortulo mia en la vilaĝo HBu