PIV 2026 · Artikolo 14628
★spico
★ spico aroma vegetaĵa substanco, iom akra aŭ acida, aldonata al manĝaĵoj kaj trinkaĵoj por igi ilin pli bongustaj: al farun’ malbonspeca ne helpos la spico Z oni pistis spicojn Z ili vendadis plej diversajn spicojn, kiel ekzemple safranon, anizon, zingibron kaj precipe pipron Z ➞ kondimento, kvinspica pulvoro.
spica entenanta ecojn de spicoj, precipe odorajn: en la stalo la malsekeco estas varma kaj spica Z ili eligadis strangan spican odoron Z (figurasence) spica esprimo spicaj versoj bonhumore aŭ malprude elvokivaj
spici tr
1 aldoni spicojn al manĝaĵo aŭ trinkaĵo: la hungaroj amas forte spici siajn pladojn ŝaffemuron spicu per ajlo akva supo, spicita per pipro kaj ranca oleo Z mi trinkigus al vi la spicitan vinon MT ➞ gustigi, kondimento.
2 igi ion pli agrabla aŭ alloga: tiu ĉi kontraŭbatalado spicos al mi la volupton Z longaj konversacioj spicitaj de bonhumoro kaj ŝercoj
spicejo vendejo de diversaj spicaĵoj.
spiciĝi iĝi spicita: ne spiciĝas manĝo de mastrina beleco Z
spicisto vendisto de spicoj kaj spicaĵoj.
spicujo kesteto, en kiu oni tenas spicojn.
traspici aldoni spicon tra io; plene spici ion: (analoge) aero traspicita per la odoro de sovaĝaj rozoj Z