PIV 2026 · Artikolo 5516
★gusto
Derivaĵoj en la artikolo 27
★ gusto
1 specifa sensaĵo, kiu estiĝas post ekscito de specifaj organoj de la buŝo per la kontakto de likvaj aŭ solveblaj substancoj: li ne povas toleri la guston de bulboj ĉu havas guston la albumeno de ovo? MT kion vi pensas pri la gusto de ĉi tiu supo? la butero hodiaŭ havas rancan guston akvo kun freŝa, sala aŭ putra gusto gusto el la grundo pri vino havi guston de barelo havi guston de avelo havi brulan guston (figurasence) fremda manĝo havas bonan guston ➞ envio Z ➞ saporo; gustoburĝono, gustohava, gustoplena.
2 eco de la karaktero, kiu kaŭzas, ke homo trovas plaĉon aŭ malplaĉon en iu aŭ io; karakterizata ŝatmaniero: knaba gusto kun forto daŭras ĝis la morto Z kiom da homoj, tiom da gustoj Z ĉiu havas sian propran guston Z pri gustoj oni disputi ne devas Z gustoj naciaj Z gustoj personaj Z tio estas demando de gusto Z afero de gusto Z tute ĝuste laŭ lia gusto Z Kristino al li plaĉis kaj ŝi lin ankaŭ trovas laŭ sia gusto Z ➞ emo, inklino.
3 sagaca kaj ĝusta senco pri la kvalitoj kaj mankoj de arta verko: pentraĵoj, kiujn povis elekti nur homo kun gusto Z por tio juvelarto oni bezonas bonan guston Z ŝi vestas sin kun gusto tio estas eraro de gusto oni povas distingi la guston naturan kaj la guston akiritan rimarko de duba gusto ➞ aĉgusta.
4 maniero aŭ stilo de artverko: peco en la gusto de Vermeer pentraĵo en la gusto de la 18a jc
gusti ntr
1 io kaŭzi agrablan aŭ malagrablan sensaĵon sur la lango kaj palato: tiu manĝaĵo bone, brule aŭ acide gustas tiu vino gustas je korko aŭ: gustas korkon (figurasence) tio gustas pri iom pli tiel plaĉas, ke oni dezirus pli
2 (figurasence) io esti agrabla aŭ malagrabla; kaŭzi plaĉon aŭ malplaĉon: post longa laboro bone gustas la dormo
gustigi
1 KUIR havigi guston al io: kuirado kun tre malmulte da akvo plifigurasence gustigas la legomojn saŭco gustigas fiŝon malsato plej bone gustigas la manĝon Z ➞ spici.
2 (figurasence) fari ion agrabla: tiu provo gustigis al li la sportojn
gustigaĵo substanco, kiu, aldonita en malgranda kvanto, havigas specialan guston. ➞ ingredienco.
gustumi tr
1 percepti per la gustosenso: ĉe forta nazkataro oni nenion plu gustumas englutu ne gustumante!
2 ekpreni malgrandan kvanton da io, por sperti ties guston: mi gustumis per la pinto de la bastono iom da mielo MT li gustumis ĝin, kaj ne volis trinki NT gustumi saŭcon por eventuale aldoni ion la frato gustumadis ĉion, kio troviĝis en la plado por certiĝi, ke ne enestas veneno Z
3 ŝati, ĝui aŭ sperti la guston de io: la bovoj kaj la ŝafoj gustumu nenion, ili ne paŝtiĝu kaj ne trinku akvon MT neniu el tiuj viroj invititaj gustumos mian vespermanĝon NT tiuj, kiuj venas, por gustumi aroman trinkaĵon MT kiam ŝi unu fojon gustumis inkon, ŝi fariĝis soifa je ĝi Z
(figurasence) gustumi la plezuron aŭdi dolĉajn vortojn Z vi volis gustumi nobelecon Z inter la ĉi tie starantaj estas iuj, kiuj neniel gustumos morton NT
gustumo unuopa ago de iu, kiu gustumas.
gustumado
1 tiu el la kvin klasikaj sensoj, per kiu ni perceptas la gustojn: havi delikatan aŭ mishardigitan gustumadon Sin. gustosenso.
2 agado de iu, kiu gustumas: aparta tablo por gustumado de vinspecoj
gustumisto spertulo komisiita por ekprovi la guston kaj kvaliton de gastronomiaĵoj.
aĉgusta malbongusta: aĉgusta medikamento aĉgusta ĉapelo
akr1agusta havanta akran guston: fruktoj akragustaj kaj adstringantaj por la buŝo Z
antaŭgusto unua impreso, bona aŭ malbona, kiun donas la ideo de estontaĵo: donu al mi antaŭguston de tiu feliĉo ! Z
barelogusti vino havi guston de ligno.
bongusta
1 agrabla por la lango kaj la palato: ĉu bongusta? Z bongusta peco longe ne atendas Z frukto malpermesita estas plej bongusta Z bongusta pano Z bongusta brando Z bongusta ovaĵo FE plej bonguste vaporis rostita ansero Z
2 gustoplena 1: subteniloj tre bonguste aranĝitaj Z bonguste aranĝita saloneto Z sinjorinoj vestitaj bonguste Z
bongusto
1 de io agrabla gusto.
2 de iu bona gusto: inter la objektoj, el kiuj ĉiu estis majstraĵo de industrio kaj de bongusto Z
bongustigi havigi al io bonan guston: por kapti ezokon, bongustigu la hokon Z
brulogusta havanta la guston de io, kio estis tro forte elmetita al la fajro.
fruktogusta tia, ke oni sentas ian guston de frukto: fruktogusta vino fruktogusta brando
korkogusta vino ricevinta nedezirindan guston pro malbona korko 2.
malbongusta havanta malbonan guston (proprasence kaj figurasence): sanigaĵo malbongusta, sed efiko plej ĝusta Z sprit’ en tempo ne ĝusta estas tre malbongusta Z Sin. aĉgusta. ➞ puca.
marĉogusta fiŝo havanta iom la guston de ŝlimo.
postgusto malagrabla gusto, kiun lasas manĝo aŭ trinko: tiu kuracilo havas terebintan postguston
sal1gusta havanta saletan guston.
sengusta
1 io indiferenta por la lango kaj la palato: sengusta pano nitrogeno estas senodora kaj sengusta gaso
2 io ne interesanta la spiriton; senkaraktera: sengusta ludo de marionetoj Z sengusta ŝerco sengusta anekdoto sengusta epigramo
3 iu ne posedanta estetikan guston: sengusta farbisto sinjorinoj vestitaj senguste Z
sengustaĵo sengusta manĝaĵo: ĉu oni manĝas sengustaĵon sen salo? MT
sengustiĝi io perdi sian guston.
subtilgusta ĝuanta delikatan guston: subtilgustaj legantoj Z
vingustumisto profesia spertulo komisiita elprovi la guston kaj valoron de vinoj: bona vingustumisto rekonas la regionon je la unua gustumo, la grundon je la dua kaj la rikoltjaron je la tria