PIV · 14909
stukaĉ/o
stukaĉ/o (fm) Homo, kiu denuncas siajn kamaradojn, samsortanojn ks al aŭtoritatuloj, polico kc: en la ĵus fondiĝinta E-asocio de Sovet-Unio konjekteble troviĝos deca kvanto da stukaĉoj LK.
stukaĉi. Agi kiel stukaĉo.
stukaĉado. Konduto de stukaĉo: la iom specialaj psikaj trajtoj de s-ro D. lin pelis al stukaĉado LK.