★sufok/i

1 Mortigi per manko de aero: sufoki premegante la kolon ^B; sufoki sub kusenoj; la hebrea leĝo ne permesas manĝi sufokitajn birdojn; aliaj (semoj) falis inter dornojn, k la dornoj kreskis k sufokis ilin ^N. ☞ strangoli.

2 (iun) Ĝeni, malhelpante la spiradon: la varmego sufokis nin sur la nuda vojo; (f) suferoj sufokas k homoj mokas ^Z; la plej kruda superstiĉo sufokas ilin ^B; la vilaĝanoj estas sufokataj de la impostoj ^B.

3 (ion) Ĉesigi, haltigi, malhelpi: sufoki sonon ^B, voĉon ^B, ridon ^B; sufoki rememoron ^Z, sian koleron ^B, la indignon en sia koro ^B; tio malbona, kion mi portis en mi k ne sufokis ^Z; tiuj saĝaj konsideroj ne povis sufoki la turmentantan maltrankvilon en lia koro ^B; tio subpremas k sufokas ĉian iniciaton; sufoki skandalon; sufoki ribelon.