PIV 2026 · Artikolo 15067
★ŝafo
Derivaĵoj en la artikolo 12
★ ŝafo
1 ZOOL mamulo, relative malgranda remaĉanta parhufulo, kun krispaj haroj (lano) kaj oftaj kun kornoj formantaj spiralojn. genro Ovis estas ŝafoj, estos lano Z por ŝafon formanĝi, lupo trovos pretekston Z ŝafo kalkulita ne estas savita Z por ŝafo tondita Dio venton moderigas Z ŝafo beas ➞ bovedo, ŝafofelo, ŝaffemuraĵo, ŝafripaĵo, ŝafrostaĵo.
2 ŝafo 1 rigardata kiel emblemo de mildeco aŭ savindeco: kiel ŝafo muta antaŭ siaj tondantoj MT se vi faros vin ŝafo, la lupoj vin manĝos Z Mi paŝtos Miajn ŝafojn, kaj Mi ripozigos ilin MT iru prefere al la perditaj ŝafoj de la domo de Izrael NT li starigos la ŝafojn dekstre de li, kaj la kaprojn maldekstre NT
3 ŝafo 1 rigardata kiel emblemo de stulteco aŭ grega imitemo: kiel la ŝafoj de Panurgo kiuj dronis, sekvinte la unuan, ĵetitan en la maron la pli granda parto de la esperantistoj estas kiel blindaj ŝafoj Z
Ŝafo
1 ASTR nordhemisfera konstelacio. Aries
2 la unua signo de la zodiako, tra kiu la suno pasas de la 21a de Marto ĝis la 20a de Aprilo.
ŝafa
1 rilata al ŝafo(j): ni povas havi ŝafan lakton, ŝafan fromaĝon Z ŝafa lano ŝafa pilafo
2 havanta unu el la ecoj atribuataj al ŝafoj: kun ŝafa mildeco rigardi kun ŝafaj okuloj ŝafe sekvi la antaŭirantojn
ŝafaĵo KUIR peco el ŝafo, uzata kiel nutraĵo: ŝafaĵo kun majorana saŭco ŝafaĵo kun kareo ŝafaĵo en raguo
ŝafaro
1 aro de kune paŝtataj ŝafoj: unu fava ŝafo tutan ŝafaron infektas Z ŝafaro harmonia lupon ne timas Z (figurasence) la vento pelas la nubojn, kvazaŭ ili estus ŝafaro Z
ŝafejo loko, kie oni gardas kune la ŝafojn: (figurasence) enlasi la lupon en la ŝafejon
ŝafido ido de ŝafino: pereis ŝafino, pereu ankaŭ la ŝafido Z prenu al si ŝafidon ĉiu patro de familio, po unu ŝafido por domo MT mi kondukos ilin malsupren, kiel ŝafidojn al la buĉo MT
Ŝafido KRIS unu el la simboloj de Kristo: jen la Ŝafido de Dio, kiu forportas la pekon de la mondo! NT
ŝafino inseksa ŝafo: oni tondas ŝafinojn, tremas la ŝafoj Z
ŝafisto paŝtisto de ŝafoj. Sin. ŝafpaŝtisto.
nigra ŝafo (figurasence) grupano, kiu en malbona maniero diferencas de ĉiuj aliaj en la grupo.
ordinara ŝafo ŝafo de la tipo kiun homoj ĝenerale bredas por diversaj karakteraĵoj: fajna lano, sengrasa viando, multa lakto, rezisto kontraŭ malsanoj, manko de kornoj ktp; la sovaĝa praulo estis bruna — la bredita povas havi diversajn kolorojn de blanka ĝis malhele bruna, aŭ eĉ makula. specio Ovis aries
virŝafo virseksa ŝafo: jen virŝafo implikiĝis per la kornoj en la arbetaĵoj MT