tabernakl/o

1 ב Speco de transportebla templo, en formo de granda tendo kun subtenanta ĉarpentaĵo: kiam la tabernaklo devos forlasi sian lokon, tiam la Levidoj ĝin levu ^X (malmuntu).

2 ✞ Ŝranketo apud la altaro de katolikaj preĝejoj, en kiu estas konservata la ciborio.