templ¹o

1 ♜ Konstruaĵo, destinita al la servo k kulto de dio aŭ diino: la egiptaj, helenaj, romaj temploj; la templo de Zeŭso en Olimpio; min la diino savis ĉi tien en sian propran templon ^Z. ☞ sanktejo.

2 ב (iufoje maj.) Unu el la du sinsekvaj konstruaĵoj, destinitaj en Jerusalemo al la servo k kulto de Javeo: Jeruzalem kun la turoj k murdentoj de sia templo ^Z; en ora beleco brilis la Templo ^Z; li elpelis ĉiujn vendantojn k aĉetantojn en la templo ^N.

3 Θ Konstruaĵo, en kiu samkultanoj praktikas siajn ritojn: protestanta templo; budhana templo; framasona templo; centra templo hilelista ^Z. ☞ preĝejo, kirko, moskeo.

4 (f) Restadejo de ia sankta aŭ nobla afero: ĉu vi ne scias ke via korpo estas templo de la Sankta Spirito? ^N; kun la kreskado de la templo (korpo) ofte ŝanĝiĝas la spirito ^Z; lia domo estis vera templo de la arto.