PIV · 15334
★tambur/o
★tambur/o
1 𝅘𝅥𝅰 Instrumento, konsistanta el malplena cilindro, kies ambaŭ bazaj flankoj estas fermitaj per du maldikaj streĉitaj folioj el ledo, kiujn oni frapas per bastonetoj: ili ĉe bruo de tamburoj kaj trumpetoj atakis unu la alian Z; malsaĝulo kiel tamburo – kiu pasas, lin batas Z; Provenca tamburo (mallarĝa, longa tamburo, ludata kun akompano de fluteto fare de la sama muzikisto).
2 Ⓣ Cilindroforma objekto aŭ ujo, turnata per mano, motoro k.a.: a) servanta por volvi sur ĝi fadenon, kablon ks (rulilo): ĉentamburo, fadentamburo, kablotamburo; tamburo de barometro, de bremso, de min-elevatoro; b) alicele uzata: lavmaŝina tamburo. ☞ barelo.
3 ▦ Parto de teksomaŝino kun provizo de veftobobenoj, aŭtomate ennavedigotaj.
4 🏠 Ĉiu el la segmentoj cilindraj, formantaj kolonon, i.a. tiu masiva cilindra parto de korintika aŭ kompozita kapitelo.
★tamburi (tr)
1 Ludi tamburon: oni tamburas malproksime; li tamburis la melodion de la kanto de la flagelantoj Z; (analoge) la vento tamburis sur la krevintaj fenestraj vitroj Z; nerve tamburi per la fingroj sur la tablo.
2 Anonci per tamburo: tamburi alarmon; ĉu vi ne aŭdis, kio estis tamburita en la tuta lando? Z.
tamburado. Ago tamburi: la urbo sciis pri tio kvankam oni ne anoncis ĝin per publika tamburado Z.
tamburego. Plej granda tamburo, batata per unu remburkapa frapilo.
tamburisto. Homo, kiu ludas tamburon: la tamburisto fantaziis (improvizis) sur sia granda tamburo Z.
tamburumo 🏠 La cilindra bazo de kupolo.
brodotamburo ▦ Ilo, konsistanta el du ringoj, kutime lignaj, unu en la alia, per kiuj oni streĉas la ŝtofon, por faciligi la brodadon.
ĉeftamburisto. Suboficiro, ĉefo de la tamburistoj en militista muzikantaro.