★tegment/o

1 La supra parto de konstruaĵo, kiu ĝin kovras k ŝirmas: unudekliva, dudekliva, tridekliva (same klinita ĉe la antaŭo k la du flankoj) tegmento; ebena tegmento (teraso); pajla ^Z, kana ^Z tegmento (➞ ĥato); tegmenteĝo, tegmentvaleto; tegmento kovrita per ardezoj, tegoloj, ŝindoj; urbeto kun ruĝaj tegmentoj sur la malaltaj domoj ^Z; la cikonio aŭskultis de sur la tegmento ^Z; tra la tabula tegmento de la bakejo faladis gutoj ^Z; pli bone estas loĝi sur angulo de tegmento (ebena) ol kun malpacema edzino en komuna domo ^X; sur iliaj tegmentoj k placoj ĉiuj ĝemkrias ^X; kion vi aŭdas en la orelon, tion proklamu sur la tegmentoj ^N. ☞ ĉevrono, firsto, gropo, kupolo, mansardo, patno, truso.

2 (f) Ies loĝejo: mi ne estas inda, ke vi venu sub mian tegmenton ^N; sub ilia gastama tegmento kolektiĝadis […] ^Z.

3 Io, kio kovras kiel tegmento: tra la tegmento de la branĉoj vidiĝis la steloj; la tegmento de la mondo (Pamiro).

4 Ⓣ Kovra parto de veturilo: malfermebla tegmento de aŭto; tegmento de vagono. ☞ kapoto, kapuĉo.