★vang/o

1 ❤ (bucca) Ĉiu el la du flankaj partoj de la vizaĝo de la homo k de iuj vertebruloj, sub la okulo, inter la buŝo k la orelo: rondaj vangoj, sulkoplenaj vangoj; vango ĉe vango; larmoj ekfluis sur liaj vangoj ^Z; ne kaŝiĝas lia lango malantaŭ la vango ^Z; propran vangon neniu batas ^Z; fari aplaŭdon sur la vangon ^Z; al tiu, kiu frapas vin sur la vango, prezentu ankaŭ la alian ^N. ☞ makzelo.

2 Ⓣ Ĉiu el la du flankaj k plataj partoj aŭ pecoj de aparato, maŝino: vango de hakilklingo, de lagrokuseno, de benko, de pulio, de afusto ks. ☞ flanĝo.