PIV 2026 · Artikolo 16576

★veti

Litero V★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 5
  1. vete
  2. veto
  3. vet/
  4. vetaĵ/o
  5. priveti
★ veti tr
1 interkonsenti pri monsumo aŭ valoraĵo (vetaĵo), ordinare ambaŭflanke egala, kiun la persono, kiu montriĝos malprava, devos pagi al la alia: «ĉu ni vetu?» ili demandis Z veti je grandaj sumoj la reĝo vetis, ke Laerto en dekdu renkontiĝoj inter vi kaj li ne venkos pli ol tri fojojn Z mi vetas kun vi dek frankojn, ke morgaŭ pluvos B veti dek frankojn kontraŭ unu B mi vetas kun vi, ke mia ĵeto gajnos! MalR
2 en ludo riski sumon pri ludanto, ĉevalo, hundo k.a. kondiĉe, ke, se venkos la privetito, la sumo estos pluroble repagita. ➞ vetoficejo, vetperisto.
vete
1 farante veton: vete ludi sian tutan riĉaĵon
2 konkure aŭ konkurse: oni vete ĵetas ringojn ĉirkaŭ tranĉiloj HBu ili vete batalis aŭ kuris B ➞ vet-.
veto
1 ago veti; interkonsento per vetado: gajno de la veto Z vi perdos tiun ĉi veton, princo Z ĉe tiu neegala veto mi venkos Z simpla eksigita soldato venkis en la veto B per kio la veto? Z
vet prefikso konkura aŭ konkursa. ➞ vete 2; vetarmado, vetkuro, vetremado.
vetaĵo monsumo aŭ valoraĵo, per kiu oni vetas. Sin. veto 2.
priveti riski monon super la eventuala venko de kunbatalanto, konkuranto k.s.: mi privetas la negran boksiston mia azeno ne flugas tra la aero, sed sur la tero mi privetus ĝin kontraŭ ĉiaj trotuloj de la mondo FDi