PIV · 16756
vring/i
vring/i (tr) Ⓣ Trudi al aĵo turniĝan movon, por elpremi ion el ĝi, premtordi: vringi lavitan tukon, ĉemizon.
elvringi. Ricevi per vringado: (f) elvringi monon.
vringilo. Aparato, konsistanta el ŝtala stango kun speciala aperturo en la mezo k ebliganta teni k ŝraŭbtordi feran stangon, speciale por ferartaĵoj. ☞ turnostango.