PIV Reta Vortaro

PIV · 16845

zon/o

1 Strio el ŝtofo, ledo por ĉirkaŭigi la talion: ledan zonon li havas ĉirkaŭ siaj lumboj ; ĝi ne dormos, ne deliberiĝos la zono de ĝia lumbo ; glavoj kune kun la apartenaĵoj, kiel ekzemple zonoj, portiloj k tiel plu ; atlasa tuniko kun silka zono; la tranĉilon ŝi eltiris el sia zono ; buki sian zonon; vi levis la jupeton ĝis la zono ; (, ) malligi la zonon de virgulino (ŝin deflori); frapi sub la zono (nelojale polemiki); (analoge) eniri en la akvon ĝis la zono (la loko de la zono; talio).

2 Ĉio, kio ĉirkaŭas kiel zono: fortikigita urbo kun zono el fuortoj; zono da ŝtonegoj fermis la horizonton; leviĝis la luno kun ia zono el nebulo.

3 La parto de sfero 1 inter du paralelaj ebenoj.

4 Ĉiu el la grandaj dividoj de la surfaco de la terglobo, limigitaj de paraleloj: tropika, intertropika, varma, mezvarma, malvarma, glacia zono. terzono.

5 Spaco, pli-malpli precize limigita, kiu difiniĝas per iu agado, efiko, influo : la piedira zono de urbo ; la urbo estas dividita en plurajn tarifzonojn por la aŭtobusoj; kalma zono; lima, okupacia zono; Kanado estas en la zono de influo de Usono; la zono de la daŭrafoliaj arboj, de la arbustoj (laŭ la altitudo en montoj); muta zono (en kiu la ricevado de radioelsendo estas neebla).

6 ( vertebruloj) Tuto de la paraj ostoj, kuniganta paron da membroj kun la vertebraro: humero artikiĝas kun la skapola zono, femurosto kun la pelva zono.

7 = zostero 2.

8 Aro da frekvencoj, troviĝantaj unu apud alia k ĉirkaŭ difinita frekvenco, tiu de la portondo. bendo 4, kanalo 6.

pelva zono Zono 6, kuniganta la postajn membrojn kun la vertebraro: ĉe la amfibioj, reptilioj, birdoj k mamuloj la pelva zono konsistas el 3 paroj da ostoj: ilioj, iskioj k pubioj; ĉe la birdoj k mamuloj ilioj, iskioj k pubioj estas kuniĝintaj inter si k kun parto de la vertebraro. pelvo 2.

piedira zono Parto de urbo sen motortrafiko, por libera piedirado.

skapola zono Zono 6, kuniganta la antaŭajn membrojn kun la vertebraro: ĉe la amfibioj, reptilioj, birdoj k mamuloj la skapola zono ĝenerale konsistas el 3 paroj da ostoj: klavikloj, korakoidaj ostoj k skapuloj; ĉe la mamuloj, ĉiu korakoida osto estas kuniĝinta kun skapolo k nomata korakoida apofizo.

zona

1 Rilata al zono: la zona vegetaĵaro.

2 Havanta zonon: zona pluvmantelo.

zoni ()

1 Ĉirkaŭligi per zono: zoni siajn lumbojn ; zonu vin per sakoj ; zonita per bataliloj ; la knabo estis zonita per lina efodo ; () Dio zonis min per ĝojo .

2 Ĉirkaŭi, kiel zono: neĝaj suproj zonantaj la horizonton .

3 Fiksi per zono ĉirkaŭ sia talio aŭ iu sia membro: zoni glavon ; zoni la sabron al sia flanko ; la glavo estis zonita ĉirkaŭ la femuro, ne ĉirkaŭ la lumbo .

zoneto Sistemo de travidaj subtenfibretoj, kiuj ĉirkaŭtenas la kristalinon k estas streĉataj de la ciliara korpo: ciliara zoneto (zonula ciliaris).

zonego. Granda, dika zono por ĉevalo .

flankzono Aro de tiuj frekvencoj en frekvencospektro de modulada fenomeno, kiuj troviĝas supre k malsupre de la portonda frekvenco: unuflankzono, duflankzono.

horzono. Ĉiu el la daŭboj de la tersurfaco, entenata inter du meridianoj, en kiu pro oportuneco la horloĝa horo estas nomata same: ĉiu horzono estas 15° aŭ 1 horon larĝa; la horzono 0 etendiĝas 7°30’ okcidenten k 7°30’ orienten de Grenviĉo.

ĵartelzono. Virina subvesto, konsistanta el mallarĝa zono k kvar ĵarteloj, por streĉi la ŝtrumpojn.

kartoĉzono. Zono kun ingoj por teni kartoĉojn. kartoĉbalteo.

krurzono. Rubando, ordinare elasta, kiu alpremas la ŝtrumpon aŭ duonŝtrumpon al la femuro aŭ al la kruro: ordeno de la Krurzono (brita).

ledzono. Leda zono, por subteni pantalonon, ŝorton.

mamzono. Speco de zono kun du duonsferaj pecoj, por subteni la mamojn k doni al ili plaĉan formon.

savzono. Zono el flosa materialo, por helpi al ŝippereinto ne droni.

sekurzono Rimena ekipaĵo (zono k balteo), alfiksanta aŭto- aŭ aviadil-veturanton al sia seĝo.

selzono. Zonego por fiksi selon sur bestodorso.

terzono. Zono 4.