PIV · 2007
★blind/a
★blind/a
2 (f) Perdinta la kapablon ĝuste k kritike juĝi: li estis blinda pri sia danĝera pozicio; la blinda amaso Z; elirigu la popolon blindan, kiu tamen havas okulojn X; (analoge) amo k kolero estas blindaj; blinda fervoro Z, obeemeco Z, ŝovinismo Z; blinda konfido kondukas al perfido Z; eraroj, kiujn niaj antaŭuloj faris el blinda neceseco Z; unuanimeco estas afero tre laŭdinda, sed ĝi ne devas esti blinda. ☞ fanatika.
3 (f) Tia, ke ĝi ne ebligas travidon: blinda muro, arkado (senapertura); blinda fenestro, pordo (masonfermita); blinda flugado (sen vido al la grundo); blinda vojo (kondukanta nenien).
blinde
1 Kiel blinda persono: mi blinde pafos, eble trafos Z.
2 En nekritika, senkomprena maniero: ŝi kutimis blinde k sendemande obei sian edzon Z; blinde kredi Z, sin ligi Z; ĉiu lingvo natura konstruiĝis blinde Z (senplane); la sorton de tiu ĉi afero ni jam ne povas blinde (sengarantie) transdoni al homoj ne elprovitaj Z; la stilo E-a ne imitas blinde la stilojn de aliaj lingvoj Z; anstataŭ blinde ĵetadi frazojn, iru k rigardu! Z.
blindeco. Stato de iu blinda: la homojn (la anĝeloj) frapis per blindeco X; tio estas ia morala blindeco.
blindigi
1 Senigi definitive je la vidkapablo: variolo blindigis multe da malsanuloj B; al Cidkija oni blindigis liajn okulojn X.
2 Momente malklarigi la vidkapablon: ŝin preskaŭ blindigis la radioj de la suno Z; ŝi deturnis la okulojn for de la blindiganta diamanto; ĉio brile radiis, la okuloj de la scienculo preskaŭ tute blindiĝis de tio Z.
3 (f) Konfuzi la juĝkapablon: blindigita de la pasio, de rutino Z, de partieco; ne volas mi per vortoj vin blindigi Z.
blindiga. Tia, ke ĝi blindigas: torento da blindiga lumo verŝiĝis sur ŝin Z; blindige blankaj vestoj Z.
blindulo. Homo blinda: ni palpas la muron kiel blinduloj X; inter la blinduloj reĝas la strabuloj Z; blindulo kartojn ludi ne devas Z.
blindulejo. Institucio por blinduloj.
blindumo ⚥ ⚕
1 Perturba ŝanĝiĝo de la okulsentebleco, kaŭzita de tro helaj punktoj en la vidkampo, kiuj produktas sur la retinon troan lumigon.
2 Subita, ne daŭra malfacilo aŭ neeblo vidi pro fizika-fiziologia kaŭzo: blindumo de aviadistoj en flugplonĝo.
kolorblindeco. Kn de anomalioj en la perceptado de koloroj, i.a. daltonismo.
kolorblindulo. Individuo trafita de kolorblindeco.
noktoblinda ⚕ Havanta nenormale malfortan vidkapablon en malintensa lumo (ekz. dum krepusko). ☞ tagvida, noktovida.
noktoblindeco. Eco de iu blinda.