PIV · 2278bufon/obufon/o ♜ Persono, ordinare misforma (nano, ĝibulo ks), kiun reĝoj aŭ nobeloj tenis ĉe sia kortego, por distri ilin per ŝercoj, spritaĵoj ks; (f) Kruda ŝerculo. ☞ arlekeno, histriono, klaŭno, pajaco.