PIV 2026 · Artikolo 2645
★ĉagreni
Derivaĵoj en la artikolo 3
★ ĉagreni tr
1 kaŭzi malplezuron al iu, kontraŭstarante al ties intencoj aŭ deziroj: tiu perdo de tempo min ĉagrenis la pupo aspektis tre malkontenta , ĉar ĝin ĉagrenis tio, ke ĝi ne devas resti en sia lito Z sed dankon neniu el ni ricevas! Tio ĉagrenas! Z se ni ne trovos pli bonan esprimon , tio ĉi ne devas nin ĉagreni Z ➞ inciti, tedi.
2 (arĥaismo) = aflikti: tio forte min ĉagrenis, kiam mi aŭdis ilian kriadon MT la ĉagrenitan patrioton li forpuŝis de sia pordo Z
ĉagrena
1 kaŭzanta ĉagrenon: li demandis sin kial la vivo havas por li tiom da ĉagrenaj, konfuzaj demandoj kaj problemoj HLu afero aparte ĉagrena estis kiam mi faris aŭ diris ion, kio ŝajnis al mi tute normala, kaj ĉiuj subite ekridegis ALö kia ĉagrena afero! Z
2 enhavanta, esprimanta aŭ spertanta ĉagrenon: «Ses aŭ sep jarojn ne manĝi!» diris la kliento kun ĉagrena rido Z
3 (evitinde) = ĉagrenita: la grafino estis fortege ĉagrena, eksciante ke en iaj okazoj ŝi devos peti la bonvolon de sia edzo HVa
ĉagreno sento de tiu, kiu estas ĉagrenita: ĉe ĉagreno de la koro MT mi ne estas tia homo, kiu faras ĉagrenon al belulinoj Z bedaŭro kaj ĉagreno ŝuldon ne kovras Z kia ĉagreno! ➞ domaĝe la ĉagreno, kiun povus kaŭzi al mi la malagrablaj riproĉoj de miaj gepatroj Z li koleris kaj havis grandan ĉagrenon MT venas ĉagreno sen granda peno Z
ĉagreniĝi eksenti malplezuron pro la ĝenoj, malhelpoj aŭ oponoj, kiujn oni renkontas: li, kiu kutimis al la orienta malrapideco , tute ne ĉagreniĝis kaj ne perdis la tempon B la pupo rompiĝis kaj la infano forte ĉagreniĝis