PIV 2026 · Artikolo 6489
★inciti
★ inciti tr
1 kolerigi iun per mokoj, ataketoj k.s.: urson evitu, duonpatrinon ne incitu Z se vi povas, profitu, sed aliajn ne incitu Z abelujon ne incitu, amason ne spitu Z mi ne petos, kaj mi ne incitos la Eternulon MT por mi ĝi estis ĝojo inciti la hundon Z la incitita ĉefpastro ne lasis sin distri de siaj ideoj B ŝia konkurantino tre incitis ŝin kaŭze de tio, ke la Eternulo ŝlosis ŝian uteron MT sendanĝerecon havas la incitantoj de Dio MT per siaj idoloj ili Lin incitis MT ➞ ĉagreni, defii, provoki, turmenti.
3 (evitinde) = iriti: ne incitu al mi la galon Z la incitanta flaveco de la sablo B Sofio estis tute ne bela, tamen sen okulfigurasence incitantaj malbonpunktoj Z
1 Ne uzu inciti en la senco de instigi.
incito
1 ago, per kiu oni incitas: Lia kolero ekflamis pro ĉiuj incitoj de Manase MT
2 stato de iu incitita: lia incito ne plu konis limojn
incitado ago de iu, kiu longe incitas: Aĥab faris pli da incitado kontraŭ la Eternulo, ol ĉiuj reĝoj de Izrael MT incitado de kolero kaŭzas malpacon MT
incitegi igu iun kolerega per mokoj aŭ atakoj: ĉia malhelpo incitegis lin LiZ
inciteti iomete inciti: li incitetadis eĉ la malgrandan Gerdan, kiu lin amis el la tuta koro Z
incitiĝi iĝi incitita: mi ne estas el tiuj homoj, kiuj incitiĝas pro nenio
incitiĝema inklina incitiĝi: malsaĝulo estas incitiĝema kaj memfidema MT