★incit/i

1 Eksciti ies koleron per mokoj, ataketoj ks: urson evitu, duonpatrinon ne incitu ^Z; se vi povas, profitu, sed aliajn ne incitu ^Z; abelujon ne incitu, amason ne spitu ^Z; mi ne petos k mi ne incitos la Eternulon ^X; por mi estis ĝojo inciti la hundon ^Z; la incitita pastro ne lasis sin distri de siaj ideoj ^B; ŝia konkurantino tre incitis ŝin kaŭze de tio, ke la Eternulo ŝlosis ŝian uteron ^X; sendanĝerecon havas la incitantoj de Dio ^X; per siaj idoloj ili Lin incitis ^X. ☞ ĉagreni, defii, provoki, turmenti.

2 (evi) = eksciti: malbone kaŝita ŝteliston incitas ^Z; inciti la fajron ^Z.

3 (evi) = iriti: ne incitu al mi la galon! ^Z; la incitanta flaveco de la sabla dezerto ^B; ŝi estis ne bela, tamen sen okulincitantaj malbonpunktoj ^Z. Rim. Oni ne uzu inciti en la senco de instigi.