PIV 2026 · Artikolo 3347
★domaĝo
★ domaĝo perdo aŭ difekto, kiun oni volus ne vidi aŭ ne suferi: estas domaĝo, ke ni devas akiradi la mondon en tia maniero Z post domaĝo venas saĝo Z kia domaĝo! Z ➞ averio, damaĝo, ve, bedaŭrindaĵo.
domaĝa bedaŭrinda: tio estas domaĝa Z jen domaĝa afero!
domaĝe bedaŭrinde: estas domaĝe pri via bona koro Z estas domaĝe, ke li mortis Z kiel domaĝe! ➞ ĉagreno.
domaĝi tr
1 timi bedaŭrindaĵon, difekton aŭ perdon pri io; deziri ŝpari, konservi, ne elspezi aŭ ne difekti ion: li ne aĉetis la libron, ĉar li domaĝis la monon Z li ne eliris en la pluva vetero, ĉar li domaĝis sian veston Z li forkuris , ĉar li domaĝis sian vivon Z kiu domaĝas groŝon, perdas la tutan poŝon Z pafu sur ĝin, ne domaĝu sagojn MT ne domaĝi sian penon la proponanto domaĝas la elspezojn, kun kiuj la proponado estas ligita Z tiel longe kiel li havis ankoraŭ propran kapitalon, li nenion domaĝis Z ➞ avari.