PIV 2026 · Artikolo 2708
★ĉesi
★ ĉesi ntr
1 sen komplemento komenci ne esti; ne plu esti: ĉesis la kurso ĉesis la pluvo Z ĉesis la bruo Z ĉesis la danĝero Z ĉesis la malsano ĉesis la doloro Z ĉesis la milito ➞ morti, malaperi, halti, finiĝi.
2 kun komplemento infinitiva aŭ prepozicia komenci ne ...i; ne plu agi per aŭ pri: li ĉesis paroli Z li ĉesis petoli li ĉesis esperi Z li ĉesis labori Z li ĉesis skribi Z ĉesu honori min per tiu titolo Z venos iam la tempo, kiam la homoj ĉesos esti lupoj unuj kontraŭ aliaj Z ĉesis esti vino, sed vinagro ne fariĝis Z vortoj kaj formoj ĉesas esti uzataj Z ĉesinte profeti, li venis sur la altaĵon MT vi ne ĉesas kun viaj malsaĝaj demandoj! Z ili ne ĉesos en sia celado Z
(elipse) sinjoro karesas, sed baldaŭ ĉesas Z ĉesu! mi aŭskultos ĝin alian fojon Z
ĉeso la fakto, ke io ne plu estas, ne plu daŭras; halto: kelktempa ĉeso ne estas forgeso Z gravedeca ĉeso de la monataĵoj donadu ĝin medikamenton al la infano dum la tuta nokto sen ĉeso Z fari ĉeson ĉe kartludo, provizore rezigni pri sia rajto ludi Z
ĉesigi fari, ke io ĉesu: la aŭtoro nun ĉesigas sian laboradon Z la vento ĉesigis la pluvon ĉesigi por ĉiam la disputojn Z ĉesigi malpacon MT ĉesigi la babiladon ĉesigi sian propran vivon Z tiam la uzado de iu formo estos absolute ĉesigita Z ➞ rompi, haltigi.
ĉesigo ago de ĉesiganto: ĉesigo de la militagoj
ĉesiĝi iom post iom ĉesi: la frapado ĉesiĝis MT
senĉesa daŭra; konstanta; neinterrompita: senĉesa bruo de radoj kuris laŭ la mezo de la larĝa strato Z senĉesa pluvo senĉese babiladi