PIV 2026 · Artikolo 2907
★deklinacio
★ deklinacio
1 LING en fleksia lingvo aro de formoj, kiujn alprenas substantivo, adjektivo, pronomo aŭ numeralo laŭ kazo, nombro, genro k.s.: Latino havas kvin deklinaciojn por substantivoj la kreado de lingvo regula, kun unu deklinacio Z en la lingvoj naturaj ekzistas la plej komplikitaj kaj konfuzitaj deklinacioj Z ➞ konjugacio.
2 ASTR angula distanco inter stelo kaj la ĉiela ekvatoro; ĉiela latitudo.
3 MARN angulo inter la magneta meridiano kaj la geografia meridiano ĉe iu punkto de la tersurfaco: deklinacio mezureblas per la angula devio de la kompasa montrilo oriente aŭ okcidente de la geografia nordo ➞ inklinacio.
deklinacii tr LING
1 eldiri ĉiujn diversajn deklinaciajn formojn de substantivo, adjektivo aŭ pronomo.
2 ŝanĝi la formon de substantivo, adjektivo aŭ pronomo laŭ ties deklinacio: la numeraloj fundamentaj (ne estas deklinaciataj) estas: unu, du, tri, kvar Z
nedeklinaciebla LING senfleksia; havanta la saman formon en ĉiuj kazoj, nombroj, genroj k.s.