★dekliv/o

★dekliv/o. Ne horizontala supraĵo de grundo, vojo, planko k.a.: loĝis iu Levido sur la deklivo de la monto de Efraim ^X; laŭ la milde leviĝanta deklivo en la preĝejon iris reĝoj k reĝinoj ^Z; ĝardeno kun forta deklivo; kruta deklivo de duno; ⊕ deklivo de la kontinenta marĝeno (inter la kontinentaj breto k la glaciso, de ĉ. -200 m ĝis -4000 m); ❤ vestibla deklivo de la heliko; ⛗ transversa deklivo (en vojkurbo, altigo de la ŝoseo al la ekstera flanko – al la granda cirklo – por faciligi la venkon super la centrifuga forto k la defluon de la surfacakvo).