★akcent/o

PIV 2020 · 298

akcent/o

1 Emfazo de silabo, morfemo, vorto, vortgrupo aŭ frazo per pliigo de la sonforto aŭ modifo de la alteco aŭ longeco; ĝia celo estas distingo de la koncerna unuo disde aliaj samnivelaj unuoj: en E. la vortakcento estas ĉiam sur la antaŭlasta silabo ; akcenta, senakcenta silabo. tono, enklizo, proklizo, oksitona, proparoksitona, paroksitona.

2 La relativa forto (emfazo) de difinita pulso aŭ tono.

3 () Klara k forta prononco de ĉiuj silaboj de vorto aŭ vortgrupo, por reliefigi ties signifon: diri kun akcento ; ili akcente citis vian nomon ( marteli, insisti).

akcenti () Intensigi la prononcon de silabo, de vorto: mi forte akcentas la «tre», por ke li min komprenu ; jen estas la kaŭzo kial la silaboj akcentitaj ofte restadis senŝanĝaj ; la unua pulso de mezuro (k de tono sur tiu pulso) estas nature akcentita; () mi kompreneble forte akcentos, ke tio estas mia afero pure privata . akĉento.