PIV 2026 · Artikolo 3246
disipi
disipi tr malŝpari aŭ forneniigi ion: ŝi ne sciis ŝpari kaj ŝi disipis la monon OE li disipis post patro heredon G
disipa karakterizata de disipado: forfuĝis mia koro: fil’ disipa KKa agrabla, disipa vivo BSa
disipiĝo malŝparo aŭ disiĝo de io: FIZI disipiĝo de energio ➞ entropio la teoremo pri fluktuo kaj disipiĝo