PIV 2026 · Artikolo 3457
★dum
★ dum
1 la tempo, en kies daŭro io okazas:
a prepozicio fleksu arbon dum ĝia juneco Z dum la manĝado venas apetito Z ŝia voĉo dum la parolado estis ne laŭta kaj tremanta Z dum la vojo Klaro parolis al Marta Z ➞ ĉe ① 12, en ① 3, tra 3.
b subjunkcio forĝu feron dum ĝi estas varmega Z dum ili estis irantaj kaj parolantaj, subite aperis fajra ĉaro MT li eltiris tranĉilon, kaj dum tiu kisadis la rozon, la malbona viro pikmortigis lin Z leviĝu kun la suno, edziĝu dum vi estas juna Z
1 La uzo de dum kiam en tiu senco estas malkonsilinda.
2 subjunkcio kontraste kun tio, ke: li estas nur unufoja mensoginto dum vi estas ankoraŭ nun ĉiam mensoganto FE dum Esperanto daŭre vivas , Volapük jam longe estas mortinta Z ili ellernis tiun ĉi lingvon en la daŭro de iaj kelke da semajnoj, dum la ellernado de ia lingvo natura ĉe tiuj samaj personoj devus okupi almenaŭ 4 aŭ 5 jarojn Z
2 La uzo de dum ke en tiu senco estas malkonsilinda.
➞ ĉe ① 13 ĉ, kontraŭe, sed 1.duma
1 samtempa.
2 provizora; intertempa.
dume
1 intertempe; dum tiu tempo: la duko dume restis en la polica oficejo, dum la dukino en la domo atendis Z dume dum ĉio ĉi okazis oni alvenis al ĉi tiu manĝejo Z ŝi sidiĝas al la tablo, skribas noton kaj dume parolas Z
2 provizore; ĝis iu posta tempo: lasante dume flanke la demandon pri tio Z akcepti dume la lingvon Esperanto en ĝia nuna formo Z
3 kontraste kun tio; kontraŭe: principoj kaj postuloj puŝis kaj malhelpis unu la alian, dume en la teorio ili ŝajnis al mi tute bonaj VGe dume kontraste al la malregulaĵoj de la lingvoj naturaj lingvo arta anstataŭ tiu ĉi tuta ĥaoso donas al vi sole nur 6 vortetojn Z