PIV 2026 · Artikolo 3691
★ekzili
★ ekzili tr definitive forsendi iun el ties urbo aŭ hejmlando per juĝa dekreto aŭ per ordono de la regnestro: atenanoj ekzilis Temistoklon neniun ni ekzilu, ĉar malpia estas la ekzilo! tiel la reĝo de Asirio kondukos la ekzilitajn Etiopojn MT ➞ proskribi, elpeli, elpatrujigi, ekskomuniki.
ekzilo ago ekzili aŭ ties rezulto: kondamni al ekzilo Vi punis lin per ekzilo MT la unua mondmilito, kiun li devis travivi en Madrid, en ekzilo de sia amata Parizo MalR ministro de la hispana registaro en ekzilo RE
ekzilejo loko, kie loĝas ekzilito: la ekzilejo de Ovidio estis barbara loko
ekziliĝi foriri en ekzilon.