PIV 2026 · Artikolo 4114

★estr

Litero E★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 9
  1. estri
  2. estro
  3. ĝeneral/a estro
  4. estrar/o
  5. estrar/an/o
  6. estrec/o
  7. estrig/i
  8. estrin/o
  9. subestro
★ estr sufikso iu, kiu efektive direktas aŭ funkciigas la indikitan aferon. ➞ ŝipestro, guberniestro, urbestro, vilaĝestro, regnestro, imperiestro, militestro, centestro, laborestro.
estri tr esti estro de io; regi: estri firmaon en sia hejmo estras karbisto ➞ direkti, gvidi, komandi, mastri.
estro persono, kiu estas ĉe la supera kaj unua rango kaj posedas efektivan ordonpovon: la estroj de la Filiŝtoj preterpasis MT vi estos la estro super Izrael MT mi restas tie ĉi laŭ la ordono de mia estro FE estro ne malsatas Z
1 estr insistas pri la ideo de efektiva ordonpovo, dum ĉef- elmontras precipe la altrangecon inter pluraj similaj.
ĝenerala estro KRIS titolo de la gvidanto de la jezuita ordeno.
estraro JURO organo, kun limigita nombro da anoj, elektita de la konsilantaro aŭ de aparta kunveno de la membraro de ia organizaĵo kun plenumaj taskoj: la estraro de UEA la Ĉambro lasis al sia estraro la zorgon ĝin kunvoki la estraro de firmao la estraro de akcia societo ➞ buroo, magistrato, plenumkomitato.
estrarano membro de estraro.
estreco stato de estro; ordonpovo de estro: la kadukulejoj, kiuj estas sub via estreco Z la patro baldaŭ fordonos al li la estrecon Z
estrigi fari, ke iu estru: mi estrigis vin super la tuta Egipta lando MT kial do vi estrigas vin super la komunumo ? MT
estrino virino, kiu estras: la estrino de la kudrejo Z
subestro persono, kiu helpas la estron. ➞ adjunkto, asistanto, vikario; vica.