PIV 2026 · Artikolo 4132

★eterna

Litero E★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 5
  1. eterne
  2. eterno
  3. eternec/o
  4. eternig/i
  5. Eternul/o
★ eterna
1 havanta nek komenciĝon nek finiĝon: Epikuro hipotezis pri eternaj atomoj laŭ Spinozo, materio estas same eterna kiel spirito
2 havonta nenian finiĝon: ĝui la eternan feliĉon ĝui la eternan vivon en Paradizo la eterna dormo morto for de mi, vi malbenitaj, en la eternan fajron NT
(analoge) la Eterna Urbo Romo la regiono de la eternaj neĝoj
3 tiel longa aŭ ripetata, ke oni ne antaŭvidas finon: inter ili komenciĝis eterna milito Z ĵuri al iu eternan dankon la eterna triangulo du viroj kaj unu virino, aŭ inverse tiuj eternaj disputetoj la homo de eterna rido Z
eterne en eterna maniero:
2 ne estis antaŭ mi kreita aĵo krom la eternaj: mi eterne staras pri la pordo de Infero KKa
3 nek ĝojo, nek malĝojo daŭras eterne Z en la daŭro de multaj miljaroj tiuj fratoj nur eterne bataladis inter si Z ĉu eterne manĝados la glavo? MT ekzistas multaj vojoj por eterne paroladi en gazetoj pri nia afero Z por eterne por ĉiam ➞ ĉiam Rim fidinda estos via domo kaj via regno eterne antaŭ vi; via trono estos fortikigita por eterne MT
eterno, eterneco
1 daŭrado sen komenco kaj fino: Tempo kaj Eterneco — alforĝitaj al si reciproke en la daŭro de unu momento! morto Z eterneco estas unu el la plej ĝenerale rekonataj atributoj de la dioj
2 senfina daŭro: por sperto kaj lerno ne sufiĉas eterno Z rapidu, vi ne havas eternecon por decidiĝi!
eternigi
1 fari ion neforgesebla: eternigi sian nomon eternigi ies virtojn
2 fari ion tro longe daŭra: ne eternigu la diskutadon ne eternigu vian malamon
Eternulo BIBL en la Londona Biblio alnomo de la hebrea dio Javeo: Dio la Eternulo, kiu marŝis en la ĝardeno dum la malvarmeto de la tago MT