PIV Reta Vortaro

PIV · 4274

falĉ/i ()

1 Detranĉi herbon aŭ grenon per falĉilo aŭ falĉileto: falĉi fojnon, tritikon.

2 ()Amase k abrupte mortigi: la pafado falĉis tutajn vicojn el la manifestaciantoj; la epidemio falĉis la civitanojn; falĉiĝis kiel herbo k sekiĝis mia koro .

3 () Paŝi, movante duonronde unu kruron: ĉevalo, kiu falĉas.

falĉo. Unu movo per falĉilo: la rikoltantoj antaŭenpaŝis falĉo post falĉo.

falĉado. La daŭra uzado de falĉilo: estis la tempo de falĉado.

falĉaĵo. La falĉita herbo aŭ greno.

falĉilo. Longa, larĝa, iom kurba ŝtala klingo, fiksita al longa ligna tenilo, k servanta por detranĉi herbon aŭ grenon: trafis falĉilo sur ŝtonon (); falĉilo estas atributo de Morto.

falĉileto. Rikoltilo. serpo.

falĉisto

1 Laboristo, kiu falĉadas.

2 Falangio.

falĉatoro, falĉomaŝino. Maŝino kun radoj, servanta por grandakvante falĉadi. garbigilo, kombajno.

prifalĉi. Senigi (grundon) je ĝiaj kreskaĵoj per falĉado: prifalĉi kampon, gazonejon.

krurfalĉo. Kroĉo de ies kruro per la piedo, por faligi: li faligas lin krurfalĉe .