PIV · 5907
hetero/
hetero/ Ⓚ Pref., montranta heterogenecon en la strukturo de molekulo, pli precize:
1 (pp ciklo) la ĉeeston de atomo (ĝenerale N, S, aŭ O) krom la baza C: heteroociklo;
2 (pp kombinaĵo, i.a. polimero) la ĉeeston de substanco krom la precipa: heteropolimero konsistas el almenaŭ du malsimilaj meroj; heteroproteino. Rim. La vortkomenco hetero troviĝas en iuj neanalizeblaj vortoj: heterozido, heterodino, heterodoksa k.a.. ☞ homo/.