PIV 2026 · Artikolo 6103
hirta
hirta
1 har(ar)o aŭ similaĵo rekte staranta: la hirtaj pikiloj de atakata histriko hirta herbo kovris la tutan tombejon
2 konfuze malordigita; malglata: hirta barbo Z malbela li estis, liaj haroj estis hirtaj Z (figurasence) hirta stilo
hirteco eco aŭ aspekto de io aŭ iu hirta.
hirtigi fari iun aŭ ion hirta: la birdo hirtigas la aliajn plumojn ĉirkaŭ la kolo Z la maljunaj kolombaj patrinoj hirtigis siajn plumojn Z la vento hirtigis liajn maldensajn harojn SEn grenoj ĉielrigardas, pajlon hirtigas denove G (figurasence) duobla vico da remiloj hirtigis ĝian fortikan flankon pri ŝipo ALö ➞ taŭzi.
hirtiĝi iĝi hirta: al la aliaj kokinoj hirtiĝis la plumoj Z
hirtismo MEDI ĉe virino nenormala kreskado de haroj sur la vizaĝo kaj korpo.
hirtulo viro, kies kapo kaj barbo estas nature hirtaj.