PIV · 6523
indulgenc/o
indulgenc/o Z ✞ Liberigo je neeternaj punoj, merititaj pro pekoj jam pardonitaj surtere, donata de la Eklezio laŭ difinitaj kondiĉoj (preĝo, fasto, almozo ks): gajni indulgencojn; la skandalo de la vendataj indulgencoj indignigis Luteron. ☞ merito 2.