★indulg/i

1 Ne severe trakti ies kulpon aŭ pekon, ne severe agi kontraŭ iu erarinta: furiozas la ĵaluzo de la edzo k li ne indulgas en la tempo de la venĝo ^X; forta kolero devas esti punata, ĉar se vi ĝin indulgos, ĝi fariĝos ankoraŭ pli granda ^Z; se malvirtulo estas indulgata, li ne lernas justecon ^X; Dio indulgu min, pekulon!. ☞ kompati, pardoni.

2 Ne ofendi, montri simpatian respekton al iu, domaĝi: oni devas indulgi la orelojn de la infanoj ^B; la kalumnio indulgos eble nian puran nomon ^Z; li ne indulgos vian rangon nek oficon ^Z. ☞ ŝpari.

3 ב Lasi plu vivi: Saul indulgis Agagon k la plej bonajn ŝafojn, k ne volis ekstermi ilin ^X; Medoj per pafarkoj mortigas junulojn, infanojn ne indulgas ilia okulo ^X; Tiu, kiu ne indulgis Sian propran Filon, sed fordonis lin por ni ĉiuj ^N.