PIV · 6568
inhib/i
inhib/i (tr) Malplifortigi, ĉesigi aŭ malhelpi procezon, funkciadon aŭ kreskon de organo, specifan konduton de individuo ks: 🍁 apeksa burĝono inhibas la akselajn; ⚥ Ⓚ produkto de reakcio inhibas ties enzimon; ⚥ nerva impulso povas inhibi la sekrecion de glando.
inhibo
1 Ago inhibi.
2 Ψ Io en la psiko, kio malhelpas plene funkcii; psika obstaklo al agado: forta ligo al la patrino povas kaŭzi en viro seksan inhibon.
inhibanto ⚥ Ⓚ Molekulo, kiu malpliigas aŭ ĉesigas procezon en ĉelo aŭ ĉelaro.
malinhibi. Plifortigi procezon, funkciadon de organo, specifan konduton de individuo ks. ☞ katalizi.
malinhibebla ⚥ Ⓚ (pp proteino aŭ alia molekulo) Tia, ke ĝia sintezo estas pliigata de la ĉeesto de ĝia substrato aŭ de alia kemiaĵo.
neinhibebla ⚥ Ⓚ (pp proteino aŭ alia molekulo) Tia, ke ĝia sintezo ne estas malpliigata de la ĉeesto de ĝia substrato aŭ de alia kemiaĵo.
retroinhibo ⚥ Ⓚ Malpliigo de la ago de enzimo en sinteza vojo de anabolaĵo, pro troo de tiu ĉi anabolaĵo, efikanta (ekz. alostere) al la enzimo.