kadenc¹o

1 𝅘𝅥𝅰 Sinsekvo de du akordoj, kvazaŭ muzika interpunkcio, kiuj kutime signas la finon de frazo aŭ sekcio: kadenco perfekta (plenfina); kadenco plagala (amena); kadenco dominanta (duonfina); kadenco interrompita (surpriza).

2 (f) Ripetado de sonoj aŭ movoj, kiuj sin sekvas regule: la kadenco de paŝoj, de danco, de voĉoj, de versoj.

3 Konstanta rapideco, laŭ kiu homo, maŝino aŭ fabriko devas labori por liveri difinitan kvanton da produktaĵoj en difinita tempo: akceli la kadencon de produktado.