← Reen al K

PIV · 7636

kaŭstik/a

kaŭstik/a
(pp kemia substanco) Tia, kia detruas la histojn: sodo k potaso estas kaŭstikaj.
(f) Morde, akre moka: kaŭstika sprito, spritaĵo.
kaŭstiko Surfaco, kiu entenas lumradiojn refraktitajn aŭ reflektitajn.
kaŭstikaĵo. Substanco kaŭstika: la kaŭstikaĵoj plej uzataj en medicino estas la arĝenta nitrato k la trikloracetata acido.
kaŭstikeco. Eco de io aŭ iu kaŭstika: la kaŭstikeco de Voltero.
kaŭstikizi (tr) Detrui vivantan histon per kaŭstikaĵo. bruli, kaŭterizi, korodi, mordi, ronĝi.