← Reen al K

PIV · 7722

★kerub/o

kerub/o
ב Figuraĵo, en formo de flugilhava virbovo kun homa kapo, kiun monoteista teologio iom post iom evoluigis en supernaturan estaĵon, akompanantan la dian potencon dum teofanioj: forton de Kerubo mi sentas en mia tera korpo Z; li ekrajdis sur kerubo k ekflugis X.
Anĝelo de la dua ĉiela ĥoro, prezentata en pentraĵoj aŭ skulptaĵoj per flugilhava kapo de infano. ordo, serafo.
(f) Ĉarma infano.