PIV · 14060seraf²oseraf2o 1 ב Estaĵo, origine imagita kiel flugilhava aŭ brulanta serpento, loĝanta en dezertaj lokoj, pli poste kiel aganto ĉe la dia trono. ➞ ĝino. 2 ✞ Anĝelo de la plej alta rango, ordinare prezentita kiel junulo kun tri flugilparoj. ☞ ordo 6, kerubo. serafa. Rilata al serafo(j): (f) serafa amo (plej arda k pura). ☞ platona.