PIV 2026 · Artikolo 8113
★komandi
Derivaĵoj en la artikolo 7
★ komandi tr
1 ARME havi militan ordonpovon super iu aŭ io: komandi ŝipon komandi armeon mi do devas komandi la taĉmenton ? B la dioj konigis al mi la dolĉecon komandi tiajn homojn, kiel vi B (analoge) la argano, kiun Projka komandas, povas levi ➞ estri.
3 TEKN farigi al aparato antaŭdifinitan manovron per fermo de elektra cirkvito: oni komandis de ekstere la ŝlosadon de la pordoj
4 (figurasence) deteni aŭ estri iun aŭ ion: ĉiun demandu, sed mem al vi komandu Z komandi siajn pasiojn
komando
1 ARME precipe ĉe terarmeo kaj mararmeo plenumado de la ordonpovo: preni la komandon de la avangardo B sub mia komando B dume la taĉmento marŝas sen komando B
2 ARME vorto(j) de militordono: laŭtege tondris la komando «Marŝ’!» «Halt’!» «Front’!» Z en kiu ordo ili laŭ komando stariĝas Z flugi laŭ signo kaj komando Z
3 TEKN maniero, kiel oni povas funkciigi aparaton: individua komando ĉiu maŝino estas komandata per aparta motoro grupa komando la komando fariĝas per komuna rimentransmisio elektromotora komando
4 KOMP ordono al komputila sistemo, ĝenerale de la uzanto kaj por tuja plenumo: la uniksa komando por listigi dosierojn estas ls ➞ instrukcio; komandodosiero.
komandanto ARME militista ĉefo: komandanto de citadelo B komandanto de la korpuso de Memfiso B komandanto de ŝipo armu la reĝojn de Medujo, ĝiajn komandantojn MT (analoge) ISLA komandanto de la kredantoj titolo de la kalifoj ➞ komandoro.
komandejo
1 oficejo, kie loĝas kaj administras la komandanto de fortikigita urbo, de citadelo k.s.
2 transversa supra platformo, de kiu oni komandas la manovron de ŝipo. Sin. ponto ① 8.
alkomandi komandi al iu ian servon: mi estas alkomandita ĉi tien por gardostari Z
ĉefkomandanto ARME tiu, kiu komandas ĉiujn terajn aŭ ŝipajn batalfortojn en difinita regiono.
forkomandi komandi iun for de ties formacio, por aparta servo.