★kontur/o

★kontur/o. Linio, kiu limigas ekstere objekton: la konturo de vazo, de mamo; verda makulo kun klaraj konturoj ^B; oni vidis klare la konturojn de ĉiuj montoj; fari konturojn per grifelo ^X; la mano aperigis sur la papero delikatajn mallongajn aŭ retuŝitajn konturojn ^Z; (f) la esprimiĝo de tio, kio ĝis nun staris antaŭ ŝi en neklaraj konturoj ^Z; la scienculoj skizis per supraĵaj konturoj la historion de […] ^Z. ☞ profilo, silueto, streko, trajto.