PIV 2026 · Artikolo 8390
★kontuzi
Derivaĵoj en la artikolo 4
★ kontuzi tr difekti ies korpon per frapo, kiu rompas sangotubon kaj miskolorigas la haŭton: la poeto falis kaj kontuzis la genuon SPo viro stumblis kontraŭ mi kun malbeno, kaj kontuzis min per la angulo de peza kesteto, kiun li portis sub la brako ALö la bastono kontuzis al li la kapon kontuzitaj kubutoj Z (figurasence) mia sento pri justo estis profunde kontuzita
kontuzo lezo per neakra objekto. ➞ kontuzmakulo, kontuzvundo.
kontuzaĵo korpoparto kontuzita, ĝenerale poste bluiĝanta.
kontuzanta tia, ke ĝi lezas per dispremo:kontuzanta objekto ekz. klabo, martelo k.s.
kontuziĝi ricevi kontuzon.