← Reen al K

PIV · 8394

★konus/o

konus/o
Aro, kiu egalas al sia bildo per ajna homotetio, aŭ konvena subaro de ĝi.
Objekto havanta proksimuman formon de konuso, t.e. cirklan bazon k pintan finiĝon: konuso da sukero, da sablo; taksuso tajlita en formo de konuso; (analoge) konuso da ombro (konusa ombro, ĵetata de prilumata planedo); konuso el lumradioj.
🍁 La karakteriza infloresko k ŝajna frukto de la plejparto de la koniferoj; ĝi konsistas el ligneca akso, sur kiu sidas, plejofte ŝraŭbaranĝe, multaj skvamoformaj, ligneciĝantaj folioj, kies interna flanko portas du (malofte plurajn) unue ovolojn, poste semojn: abikonuso, pinkonuso. Sin. strobilo.
paraleltrunkita konuso La parto de konuso inter du paralelaj ebenoj.
konusa
Rilata al konuso: konusa sekcaĵo (konusa tranĉaĵo = koniko).
Simila al konuso: konusa flakono, konusa balono.
konuseto Lumriceva ĉelo, troviĝanta precipe en la centra parto de retino. bastoneto.
berkonuso 🍁 Berŝajna, globa konuso de iuj koniferoj, precipe junipero.
keratkonuso Kurbeca misformiĝo de la korneo, kiu pintiĝas antaŭen kvazaŭ konuso.