PIV 2026 · Artikolo 8500
★kornico
★ kornico
1 ARKI horizontala elstaraĵo, kvazaŭ modluro, kiu kronas konstruaĵon, muron, ŝrankon, meblon k.s.: pala radio de decembra suno, trabatante al si la vojon tra multego da kornicoj kaj muraj anguloj, origis la malgrandan fenestreton Z ➞ breto.
4 GEOG proksimume horizontala supraĵo el roko aŭ malmoligita neĝo, kiu superelstaras deklivon aŭ profundegaĵon: estis neniu vojeto, sed apenaŭ rimarkebla kornico, tute apude de la abismo ➞ kornica vojo.
kornica rilata al kornico. ➞ kornica stango, kornica vojo.